adito, aditare, aditavi, aditatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

approach often/frequently/habitually;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aditoaditamus
2aditasaditatis
3aditataditant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaditare
activeperfectaditavisse
passivepresentaditari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
adita
aditate
future
PersonSingularPlural
2
aditato
aditatote
3
aditato
aditanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
aditare
aditamini
future
PersonSingularPlural
2
aditator
—
3
aditator
aditantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aditatus
aditati
Gen.
aditati
aditatorum
Dat.
aditato
—
Acc.
aditatum
aditatos
Voc.
aditate
aditati
Abl.
aditato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aditata
aditatae
Gen.
aditatae
aditatarum
Dat.
aditatae
—
Acc.
aditatam
aditatas
Voc.
aditata
aditatae
Abl.
aditata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aditatum
aditata
Gen.
aditati
aditatorum
Dat.
aditato
—
Acc.
aditatum
aditata
Voc.
aditatum
aditata
Abl.
aditato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aditandus
—
Gen.
aditandi
—
Dat.
aditando
—
Acc.
aditandum
—
Voc.
aditande
—
Abl.
aditando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aditanda
—
Gen.
aditandae
—
Dat.
aditandae
—
Acc.
aditandam
—
Voc.
aditanda
—
Abl.
aditanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aditandum
—
Gen.
aditandi
—
Dat.
aditando
—
Acc.
aditandum
—
Voc.
aditandum
—
Abl.
aditando
—

Supines

accusative: aditatum; ablative: aditatu