clarigito, clarigitare, clarigitavi, clarigitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

recall, recollect, remember;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1clarigitoclarigitamus
2clarigitasclarigitatis
3clarigitatclarigitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentclarigitare
activeperfectclarigitavisse
passivepresentclarigitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
clarigita
clarigitate
future
PersonSingularPlural
2
clarigitato
clarigitatote
3
clarigitato
clarigitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
clarigitare
clarigitamini
future
PersonSingularPlural
2
clarigitator
—
3
clarigitator
clarigitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
clarigitatus
clarigitati
Gen.
clarigitati
clarigitatorum
Dat.
clarigitato
—
Acc.
clarigitatum
clarigitatos
Voc.
clarigitate
clarigitati
Abl.
clarigitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
clarigitata
clarigitatae
Gen.
clarigitatae
clarigitatarum
Dat.
clarigitatae
—
Acc.
clarigitatam
clarigitatas
Voc.
clarigitata
clarigitatae
Abl.
clarigitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
clarigitatum
clarigitata
Gen.
clarigitati
clarigitatorum
Dat.
clarigitato
—
Acc.
clarigitatum
clarigitata
Voc.
clarigitatum
clarigitata
Abl.
clarigitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
clarigitandus
—
Gen.
clarigitandi
—
Dat.
clarigitando
—
Acc.
clarigitandum
—
Voc.
clarigitande
—
Abl.
clarigitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
clarigitanda
—
Gen.
clarigitandae
—
Dat.
clarigitandae
—
Acc.
clarigitandam
—
Voc.
clarigitanda
—
Abl.
clarigitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
clarigitandum
—
Gen.
clarigitandi
—
Dat.
clarigitando
—
Acc.
clarigitandum
—
Voc.
clarigitandum
—
Abl.
clarigitando
—

Supines

accusative: clarigitatum; ablative: clarigitatu

Examples

No examples found.