clarifico, clarificare, clarificavi, clarificatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

make illustrious/famous;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1clarificoclarificamus
2clarificasclarificatis
3clarificatclarificant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentclarificare
activeperfectclarificavisse
passivepresentclarificari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
clarifica
clarificate
future
PersonSingularPlural
2
clarificato
clarificatote
3
clarificato
clarificanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
clarificare
clarificamini
future
PersonSingularPlural
2
clarificator
—
3
clarificator
clarificantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
clarificatus
clarificati
Gen.
clarificati
clarificatorum
Dat.
clarificato
—
Acc.
clarificatum
clarificatos
Voc.
clarificate
clarificati
Abl.
clarificato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
clarificata
clarificatae
Gen.
clarificatae
clarificatarum
Dat.
clarificatae
—
Acc.
clarificatam
clarificatas
Voc.
clarificata
clarificatae
Abl.
clarificata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
clarificatum
clarificata
Gen.
clarificati
clarificatorum
Dat.
clarificato
—
Acc.
clarificatum
clarificata
Voc.
clarificatum
clarificata
Abl.
clarificato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
clarificandus
—
Gen.
clarificandi
—
Dat.
clarificando
—
Acc.
clarificandum
—
Voc.
clarificande
—
Abl.
clarificando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
clarificanda
—
Gen.
clarificandae
—
Dat.
clarificandae
—
Acc.
clarificandam
—
Voc.
clarificanda
—
Abl.
clarificanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
clarificandum
—
Gen.
clarificandi
—
Dat.
clarificando
—
Acc.
clarificandum
—
Voc.
clarificandum
—
Abl.
clarificando
—

Supines

accusative: clarificatum; ablative: clarificatu

Examples

No examples found.