claricito, claricitare, claricitavi, claricitatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

recall, recollect, remember;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1claricitoclaricitamus
2claricitasclaricitatis
3claricitatclaricitant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentclaricitare
activeperfectclaricitavisse
passivepresentclaricitari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
claricita
claricitate
future
PersonSingularPlural
2
claricitato
claricitatote
3
claricitato
claricitanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
claricitare
claricitamini
future
PersonSingularPlural
2
claricitator
—
3
claricitator
claricitantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
claricitatus
claricitati
Gen.
claricitati
claricitatorum
Dat.
claricitato
—
Acc.
claricitatum
claricitatos
Voc.
claricitate
claricitati
Abl.
claricitato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
claricitata
claricitatae
Gen.
claricitatae
claricitatarum
Dat.
claricitatae
—
Acc.
claricitatam
claricitatas
Voc.
claricitata
claricitatae
Abl.
claricitata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
claricitatum
claricitata
Gen.
claricitati
claricitatorum
Dat.
claricitato
—
Acc.
claricitatum
claricitata
Voc.
claricitatum
claricitata
Abl.
claricitato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
claricitandus
—
Gen.
claricitandi
—
Dat.
claricitando
—
Acc.
claricitandum
—
Voc.
claricitande
—
Abl.
claricitando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
claricitanda
—
Gen.
claricitandae
—
Dat.
claricitandae
—
Acc.
claricitandam
—
Voc.
claricitanda
—
Abl.
claricitanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
claricitandum
—
Gen.
claricitandi
—
Dat.
claricitando
—
Acc.
claricitandum
—
Voc.
claricitandum
—
Abl.
claricitando
—

Supines

accusative: claricitatum; ablative: claricitatu

Examples

No examples found.