clarico, claricare, claricavi, claricatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

shine, gleam, glow;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1claricoclaricamus
2claricasclaricatis
3claricatclaricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentclaricare
activeperfectclaricavisse
passivepresentclaricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
clarica
claricate
future
PersonSingularPlural
2
claricato
claricatote
3
claricato
claricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
claricare
claricamini
future
PersonSingularPlural
2
claricator
—
3
claricator
claricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
claricatus
claricati
Gen.
claricati
claricatorum
Dat.
claricato
—
Acc.
claricatum
claricatos
Voc.
claricate
claricati
Abl.
claricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
claricata
claricatae
Gen.
claricatae
claricatarum
Dat.
claricatae
—
Acc.
claricatam
claricatas
Voc.
claricata
claricatae
Abl.
claricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
claricatum
claricata
Gen.
claricati
claricatorum
Dat.
claricato
—
Acc.
claricatum
claricata
Voc.
claricatum
claricata
Abl.
claricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
claricandus
—
Gen.
claricandi
—
Dat.
claricando
—
Acc.
claricandum
—
Voc.
claricande
—
Abl.
claricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
claricanda
—
Gen.
claricandae
—
Dat.
claricandae
—
Acc.
claricandam
—
Voc.
claricanda
—
Abl.
claricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
claricandum
—
Gen.
claricandi
—
Dat.
claricando
—
Acc.
claricandum
—
Voc.
claricandum
—
Abl.
claricando
—

Supines

accusative: claricatum; ablative: claricatu

Examples

No examples found.