claro
claro, clarare, claravi, claratus
Verb · 1st conjugation
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
make visible; brighten, light up; make clear, explain; make illustrious/famous;
Conjugations
Finite Forms
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 1 | claro | claramus |
| 2 | claras | claratis |
| 3 | clarat | clarant |
Infinitives
| Voice | Tense | Forms |
|---|---|---|
| active | present | clarare |
| active | perfect | claravisse |
| passive | present | clarari |
Imperatives
active
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | clara | clarate |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | clarato | claratote |
| 3 | clarato | claranto |
passive
present
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | clarare | claramini |
future
| Person | Singular | Plural |
|---|---|---|
| 2 | clarator | — |
| 3 | clarator | clarantor |
Participles
Perfect Passive Participle
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | claratus | clarati |
| Gen. | clarati | claratorum |
| Dat. | clarato | — |
| Acc. | claratum | claratos |
| Voc. | clarate | clarati |
| Abl. | clarato | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | clarata | claratae |
| Gen. | claratae | claratarum |
| Dat. | claratae | — |
| Acc. | claratam | claratas |
| Voc. | clarata | claratae |
| Abl. | clarata | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | claratum | clarata |
| Gen. | clarati | claratorum |
| Dat. | clarato | — |
| Acc. | claratum | clarata |
| Voc. | claratum | clarata |
| Abl. | clarato | — |
Gerundive
masculine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | clarandus | — |
| Gen. | clarandi | — |
| Dat. | clarando | — |
| Acc. | clarandum | — |
| Voc. | clarande | — |
| Abl. | clarando | — |
feminine
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | claranda | — |
| Gen. | clarandae | — |
| Dat. | clarandae | — |
| Acc. | clarandam | — |
| Voc. | claranda | — |
| Abl. | claranda | — |
neuter
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | clarandum | — |
| Gen. | clarandi | — |
| Dat. | clarando | — |
| Acc. | clarandum | — |
| Voc. | clarandum | — |
| Abl. | clarando | — |
Supines
accusative: claratum; ablative: claratu
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- L
Octavia
Lucius Annaeus Seneca (Seneca the Younger) from FABULAE
"...fera quam saeui corda tyranni: odit genitos sanguine claro, spernit superos hominesque simul, nec fortunam capit ipse suam..." - P
Metamorphoses IV
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...postquam remorata suos cognovit amores, percutit indignos claro plangore lacertos et laniata comas amplexaque corpus amatum vulnera supplevit..." - P
Liber XV
Publius Cornelius Tacitus from ANNALES
"...ortus ac multas insignesque familias paterna nobilitate complexus, claro apud vulgum rumore erat per virtutem aut species virtutibus..." - T
Liber IV
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...cognoscitur esse eadem quae cernitur in luce et claro candore, necessest consimili causa tactum visumque moveri. nunc igitur..." - T
Liber V
Titus Lucretius Carus (Lucretius) from DE RERVM NATVRA LIBRI SEX
"...animo; neque enim est umquam penuria parvi. at claros homines voluerunt se atque potentes, ut fundamento stabili fortuna..." - G
Liber I
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...onerare eum laudibus. Vale. C. PLINIUS SEPTICIO CLARO SUO S. Heus tu! Promittis ad cenam, nec venis? Dicitur..." - C
Pausanias
Cornelius Nepos
"...argui posset, non putabant de tali tamque claro viro suspicionibus oportere iudicari et exspectandum, dum se ipsa..." - A
Liber XIII
Aulus Gellius
"...adulescens Romae sectabar eum discendi gratia - rescripsit Claro ut viro erudito brevissime vetus esse proverbium "inter..."
