circumvelo, circumvelare, circumvelavi, circumvelatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

cover around, envelop;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumvelocircumvelamus
2circumvelascircumvelatis
3circumvelatcircumvelant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumvelare
activeperfectcircumvelavisse
passivepresentcircumvelari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circumvela
circumvelate
future
PersonSingularPlural
2
circumvelato
circumvelatote
3
circumvelato
circumvelanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumvelare
circumvelamini
future
PersonSingularPlural
2
circumvelator
—
3
circumvelator
circumvelantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumvelatus
circumvelati
Gen.
circumvelati
circumvelatorum
Dat.
circumvelato
—
Acc.
circumvelatum
circumvelatos
Voc.
circumvelate
circumvelati
Abl.
circumvelato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumvelata
circumvelatae
Gen.
circumvelatae
circumvelatarum
Dat.
circumvelatae
—
Acc.
circumvelatam
circumvelatas
Voc.
circumvelata
circumvelatae
Abl.
circumvelata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumvelatum
circumvelata
Gen.
circumvelati
circumvelatorum
Dat.
circumvelato
—
Acc.
circumvelatum
circumvelata
Voc.
circumvelatum
circumvelata
Abl.
circumvelato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumvelandus
—
Gen.
circumvelandi
—
Dat.
circumvelando
—
Acc.
circumvelandum
—
Voc.
circumvelande
—
Abl.
circumvelando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumvelanda
—
Gen.
circumvelandae
—
Dat.
circumvelandae
—
Acc.
circumvelandam
—
Voc.
circumvelanda
—
Abl.
circumvelanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumvelandum
—
Gen.
circumvelandi
—
Dat.
circumvelando
—
Acc.
circumvelandum
—
Voc.
circumvelandum
—
Abl.
circumvelando
—

Supines

accusative: circumvelatum; ablative: circumvelatu

Examples

No examples found.