circumteneo, circumtenere, circumtenui, circumtentus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

posses; keep/hold around;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumteneocircumtenemus
2circumtenescircumtenetis
3circumtenetcircumtenent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumtenere
activeperfectcircumtenuisse
passivepresentcircumteneri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circumtene
circumtenete
future
PersonSingularPlural
2
circumteneto
circumtenetote
3
circumteneto
circumtenento

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumtenere
circumtenemini
future
PersonSingularPlural
2
circumtenetor
—
3
circumtenetor
circumtenentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumtentus
circumtenti
Gen.
circumtenti
circumtentorum
Dat.
circumtento
—
Acc.
circumtentum
circumtentos
Voc.
circumtente
circumtenti
Abl.
circumtento
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumtenta
circumtentae
Gen.
circumtentae
circumtentarum
Dat.
circumtentae
—
Acc.
circumtentam
circumtentas
Voc.
circumtenta
circumtentae
Abl.
circumtenta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumtentum
circumtenta
Gen.
circumtenti
circumtentorum
Dat.
circumtento
—
Acc.
circumtentum
circumtenta
Voc.
circumtentum
circumtenta
Abl.
circumtento
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumtenendus
—
Gen.
circumtenendi
—
Dat.
circumtenendo
—
Acc.
circumtenendum
—
Voc.
circumtenende
—
Abl.
circumtenendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumtenenda
—
Gen.
circumtenendae
—
Dat.
circumtenendae
—
Acc.
circumtenendam
—
Voc.
circumtenenda
—
Abl.
circumtenenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumtenendum
—
Gen.
circumtenendi
—
Dat.
circumtenendo
—
Acc.
circumtenendum
—
Voc.
circumtenendum
—
Abl.
circumtenendo
—

Supines

accusative: circumtentum; ablative: circumtentu

Examples

No examples found.