circumroto, circumrotare, circumrotavi, circumrotatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

cause to revolve/rotate; turn/whirl around; turn around in a circle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumrotocircumrotamus
2circumrotascircumrotatis
3circumrotatcircumrotant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumrotare
activeperfectcircumrotavisse
passivepresentcircumrotari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circumrota
circumrotate
future
PersonSingularPlural
2
circumrotato
circumrotatote
3
circumrotato
circumrotanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumrotare
circumrotamini
future
PersonSingularPlural
2
circumrotator
—
3
circumrotator
circumrotantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumrotatus
circumrotati
Gen.
circumrotati
circumrotatorum
Dat.
circumrotato
—
Acc.
circumrotatum
circumrotatos
Voc.
circumrotate
circumrotati
Abl.
circumrotato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumrotata
circumrotatae
Gen.
circumrotatae
circumrotatarum
Dat.
circumrotatae
—
Acc.
circumrotatam
circumrotatas
Voc.
circumrotata
circumrotatae
Abl.
circumrotata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumrotatum
circumrotata
Gen.
circumrotati
circumrotatorum
Dat.
circumrotato
—
Acc.
circumrotatum
circumrotata
Voc.
circumrotatum
circumrotata
Abl.
circumrotato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumrotandus
—
Gen.
circumrotandi
—
Dat.
circumrotando
—
Acc.
circumrotandum
—
Voc.
circumrotande
—
Abl.
circumrotando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumrotanda
—
Gen.
circumrotandae
—
Dat.
circumrotandae
—
Acc.
circumrotandam
—
Voc.
circumrotanda
—
Abl.
circumrotanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumrotandum
—
Gen.
circumrotandi
—
Dat.
circumrotando
—
Acc.
circumrotandum
—
Voc.
circumrotandum
—
Abl.
circumrotando
—

Supines

accusative: circumrotatum; ablative: circumrotatu

Examples

No examples found.