circumputo, circumputare, circumputavi, circumputatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Field:
Science

measure around;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumputocircumputamus
2circumputascircumputatis
3circumputatcircumputant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentcircumputare
activeperfectcircumputavisse
passivepresentcircumputari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
circumputa
circumputate
future
PersonSingularPlural
2
circumputato
circumputatote
3
circumputato
circumputanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumputare
circumputamini
future
PersonSingularPlural
2
circumputator
—
3
circumputator
circumputantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumputatus
circumputati
Gen.
circumputati
circumputatorum
Dat.
circumputato
—
Acc.
circumputatum
circumputatos
Voc.
circumputate
circumputati
Abl.
circumputato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumputata
circumputatae
Gen.
circumputatae
circumputatarum
Dat.
circumputatae
—
Acc.
circumputatam
circumputatas
Voc.
circumputata
circumputatae
Abl.
circumputata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumputatum
circumputata
Gen.
circumputati
circumputatorum
Dat.
circumputato
—
Acc.
circumputatum
circumputata
Voc.
circumputatum
circumputata
Abl.
circumputato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
circumputandus
—
Gen.
circumputandi
—
Dat.
circumputando
—
Acc.
circumputandum
—
Voc.
circumputande
—
Abl.
circumputando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
circumputanda
—
Gen.
circumputandae
—
Dat.
circumputandae
—
Acc.
circumputandam
—
Voc.
circumputanda
—
Abl.
circumputanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
circumputandum
—
Gen.
circumputandi
—
Dat.
circumputando
—
Acc.
circumputandum
—
Voc.
circumputandum
—
Abl.
circumputando
—

Supines

accusative: circumputatum; ablative: circumputatu

Examples

No examples found.