Skip to content

circumloquor

circumloquor, circumloqui, circumlocutus sum

Verb · 3rd conjugation · Deponent

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Literature

make use of circumlocution/periphrasis;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1circumloquorcircumloquimur
2circumloqueriscircumloquimini
3circumloquiturcircumloquuntur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentcircumloqui

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
circumloquere
circumloquimini
future
PersonSingularPlural
2
circumloquitor
—
3
circumloquitor
circumloquuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
circumlocutus
circumlocuti
Gen.
circumlocuti
circumlocutorum
Dat.
circumlocuto
—
Acc.
circumlocutum
circumlocutos
Voc.
circumlocute
circumlocuti
Abl.
circumlocuto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
circumlocuta
circumlocutae
Gen.
circumlocutae
circumlocutarum
Dat.
circumlocutae
—
Acc.
circumlocutam
circumlocutas
Voc.
circumlocuta
circumlocutae
Abl.
circumlocuta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
circumlocutum
circumlocuta
Gen.
circumlocuti
circumlocutorum
Dat.
circumlocuto
—
Acc.
circumlocutum
circumlocuta
Voc.
circumlocutum
circumlocuta
Abl.
circumlocuto
—

Supines

accusative: circumlocutum; ablative: circumlocutu

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

No examples found.